Op de middelbare school kwamen de bandjes. Daar ben ik voor het eerst met mensen gaan samenspelen en ontstond de wens naar het conservatorium te gaan (inmiddels was er ook het orgel). Het conservatorium is het niet geworden, maar mijn passie voor muziek koester ik tot op heden en het spelen in bands ben ik altijd blijven doen. Van gitaar naar ook zang. Van de achtergrond naar ook de voorgrond.
Van de akoestische muziek naar de pop-rock en weer terug naar akoestisch in de bluegrass met Ines en Mariska. Dank jullie dames, voor deze ervaring!
Muziek maken ontroert me en ontspant me. Het daagt me uit en maakt me simpelweg blij. De podiumvrees van toen is inmiddels overwonnen en met Dolly, I beg your pardon gaan we ons wat mij betreft nog vaak laten horen…"
Corina Golsteyn:
"Eigenlijk wilde ik een orgel. Het werd een gitaar. Een kleine gitaar omdat mijn handen nog te klein waren voor een grote. Later toch een grote en deze gaat nog steeds met me mee. Op mijn 11e werd ik grote fan van Harry Sacksioni, die mij altijd heeft geïnspireerd verder te leren.
